از همان فاتحه ساز مخالف زدند

مدرسه ملی سینمای ایران با مدیریت روح الله حسینی درون ۲۴ اسفند ۱۳۹۳ بوسیله صورت رسمی فعالیت خود را در حوزه آموزش تخصصی سینما آغاز کرد. این مدرسه تقلا کرد تا با اطلاع و آمورش استعدادهای با هوش و نخبه در مرزوبوم سینما هنرجویانی را از سراسر کشورتحت آموزش خود قرار دهد، کارگاه هنری های متعددی را برگزار بطی ء و بوسیله ارتقای فهم سینمایی و لبالب کردن بور ی سینمای عملی آموزشگاه ها و تئوری دانشگاه ها کمک کند.

این مدرسه هربار با دگرگونی مدیریت سازمان سینمایی دچار چالشهایی شد و در نهایت در زمان اربابی حسین انتظامی به قفا طرح کوچکسازی و چابکسازی سازمان سینمایی این مدرسه بوسیله فعالیت خویشتن سرانجام داد و در بودجه سال ۹۸ نیز مسئولیتهایش به نهادهای دیگر زیرمجموعه دایره سینمایی منتقل شد و دیگر هیچ ردیف بودجه و نامی از این مؤسسه آورده نشد. به گفته روح الله حسینی اینک ساختمان مکتب ملی سینما نیز تعطیل شده و درحال طی کردن پروسه اداری ادغام استراحت گرفته است.

زمان حال که این دبیرستان پس از حدود چهارسال به حیات و فعالیت خویشتن عاقبت داده است، با روح الله حسینی گفت وگویی انجام شد و از تقدیر این مدرسه، دلایل اجرای این تصمیم تا یکدلی نکردن فدایی سازمانها با مکتب گفتگو شد.

روح الله حسینی در گفت وگویی با ایسنا درباره ادغام این مؤسسه تو دامن کلکسیون موسسه امور سینمایی بیان کرد: طبیعتاً، بوسیله عنوان یکی از اعضای مؤسس و مدیر دبیرستان از این اقدام خوشحال نیستم، اما با توجه به مجموعه شرایط کشور، به اختصاص شرایط اقتصادی و تصمیمی که در سطح کلان بخاطر کوچک سازی و جلد سازی قضا و قدر اندوهناک شده است، برای این غرض حیثیت قائل هستم.

او با اقرار اینکه “این تصمیم را یک انتخاب سازمانی می دانم و ضمن اینکه اصلاً از این بابت خوشحال نیستم ولی بوسیله آن احترام می گذارم” در پاسخ بوسیله پرسیدن که آیا داخل موافق این تصمیم ضدیت کردید، گفت: غریزی بود که مخالف این تصمیم باشم، زیرا به تعبیری این مدرسه فرزند خودم بود. ولی تقلا کردم نگاه بی مو نگر و منصفانه ای داشته باشم و بپذیرم که این تصمیم، مبرای از شوق های فکری و خطی است و تصمیمی در سطح کلان است؛ هرچند شخصاً فکر می کنم بود مدرسه ملی سینمای ایران در سینمای کشور می توانست به پیش برد اهداف عالی و روز سینما دستیار کند و هنوز در مقدمه رویه فراغت داشت.اندکی هم بدشانس بودیم و آغاز فعالیتمان همزمان شد با شرایطی که دولت تصمیم گرفت مباحثه کوچک سازی تو راه اندازی ها و مؤسسات موقوف را جزو دستورات کارگر خود قرار دهد.

حسینی که حالا در سمت مدیرکل جشنواره ها و مشارکت های بین المللی اداره سینمایی فعالیت می یواش درون ادامه صحبت های خویشتن بیان کرد: ما خویشتن بیش از دیگران و منتقدین این سوال را پیش روی خود قرار می دادیم و می پرسیدیم که مدرسه ملی سینما چه باید باشد و چه تمایز و تفاوتی با دیگر نهادهای آموزشی و پژوهشی داشته باشد؛ با این حال، من در این ماجرا کسی را مقصر نمی دانم و همان طور که گفتم بوسیله شرایطی برخوردیم که از نظر مالی و اقتصادی مشکلاتی بخاطر کل جامعه، دولت و موسسه و وزارت ارشاد به وجود آمده بود.

وی تو پاسخ به اینکه آیا از نظر مدیریتی هم ضدیت هایی با فعالیت ها و برنامه های مدرسه می شد، توضیح داد: آقای حکیم انتظامی موقعیت سلبی در قبال دبستان نداشت و ایشان هم طبق یک جمعبندی کلان و مستخدم عمل کرد؛ اکنون هم مسکن خیابان شریعتی فعالیت هایش راکد شده و درون حال اجرا عادات قانونی ادغام است.

این استاد دانشگاه با اشاره بوسیله اینکه “بوسیله زعم کسانی که بویژه این اواخر با دبیرستان همکاری داشتند، در دبیرستان ملی سینما موازی‏ کار کننده نداشتیم” عنوان کرد: چنانچه من نظام آموزشی و آکادمیک را تجربه نکرده بودم، و پیش از تأسیس مدرسه امتحان ی آشنایی و ارزیابی مراکز مختلف آموزش سینما را از شیوه نگذرانده بودم، آن نفس شاید می شد گفت که مکتب را داخل موازات این مراکز و نهادها و با همان خصایل و کارکردها، تأسیس کرده یا راهبری می کنم.

مدیرعامل مدرسه ملی سینما ابرام کرد: اغلب کشورهای صاحب سینما، مرکزی متشابه دارند که به مدد آن در مملکت آموزش و استیناف و هدایت یا بازآموزی سینماگران خلاق و بادانش و پیشرو امر و تنخواه گذاری می کنند.

او با اظهار اینکه “توضیح راجع به اینکه مدرسه در بار اجرا در چه شرایطی وجود و چه بازخوردی داشت را باید با توجه به شرایط مختلفی سنجید”، گفت:همین که مفرط از نهادها با ما همکاری نکردند و حضورمان را نپذیرفتند و از همان نخست ساز نقیض زدند در پیگیری فعالیت و پیش برد اهدافی که برایش برنامه ریزی کرده بودیم، مؤثر حیات. اگر کلکسیون عقلا و صاحبان سینما با این رویکرد که یک مرکز پژوهشی و آموزشی در سطحی عالی و با کمال مطلوب توسعه ی زبان و مرزهای سینمای ایران، باید وجود داشته باشد، همراهی و شریک می کردند، قطعاً این اتفاق نمی افتاد. با این حال باز هم تاکید می کنم درون این وضعیت کسی را عاصی نمی دانم در مقابل اینقدر موضوعات اساسی خیس و معضلات مبهم تری وجود دارد که احتمالاً تفحص به وضع مدرسه ملی سینما در مقابلشان هیچگاه است.

حسینی داخل پایان صحبت های خود گفت: بخشی از فعالیت ها و وظایف مدرسه به خانه سینما نقل مکان شده و خانه سینما قرار است بخاطر بینش افزایی و کمی از مأموریت های مدرسه داخل ارتباط با صنوف اقدام کند.

در ادامه این گزارش، رمضانعلی حیدری خلیلی معاون توسعه مدیریت و منابع اداره سینمایی درون گفت وگویی که مدتی قبل با ایسنا ایفا داد، درباره طرح چابکسازی سازمان سینمایی که منجر بوسیله ادغام مدرسه ملی سینما و همچین مؤسسه رسانه های تصویری شده است، تشریح انصاف: طرحی که درون راه اندازی سینمایی برای فرز سازی و صرفه جویی انجام شده، روشی اتخاذ شد تا بتواند مدیریت و هزینه پشتیبانی فعالیت ها، غصه قابل کنترل شود و غصه شایان ارزیابی تا به نوعی بتوانیم این بخش از هزینه ها را کاهش دهیم. سال گذشته (۹۷) راه اندازی سینمایی یکی از معاونت هایش که در خیابان فاطمی ساختمان مستقلی داشت را به ساختمان اصلی سازمان سینمایی نقل مکان کرد تا ضمن تسهیل مدیریت امور، نفقه ها کاهش معلوم یواش. یا در اقدامی دیگر در جدول بودجه ای سال جدید، نامی از مؤسسه رسانه های تصویری یا مدرسه ملی سینما وجود ندارد. این ائتلاف می تواند باعث شود تا بتوانیم با کاربرد حداکثری از ظرفیت نهادی مؤسسات موجود بوسیله اجرای وظایف و مأموریت های سازمان با نفقه اندک بپردازیم.

او نیز با اصرار کنار اینکه “مأموریت های مؤسسه رسانه های تصویری و مکتب ملی سینما ادامه دارد” اظهار کرد: معتمد است که در جدول بودجه سال جاری سینما، مؤسسه رسانه های تصویری و مکتب ملی سینما به صورت جداگانه آورده نشده، اما مأموریت ها و وظایف آن به موسساتی که فعالیت دارند و همچنین به ستاد سازمان نقل مکان شده تا اختلالی داخل فعالیت های سینمایی پیش نیاید. مثلاً یکی از فعالیت های دبیرستان ملی سینما تو سال گذشته تأمین نیازهای آموزشی فعالان حرفه ای سینما یعنی صنوف وجود که این فعالیت در سال ساری با عاملیت خانه سینما و نظارت معاونت توسعه فناوری و مطالعات سینمایی اجرا خواهد شد. مؤسسه رسانه های تصویری یکی از فعالیت هایش دایره ستاد صیانت و جلوگیری از نمایش غیر حلال آثار سینمای ملک وجود که این مواجب بوسیله دلیل ماهیت حاکمیتی آن به معاونت ارزشیابی و نظارت سارمان منتقل شد تا با همکاری مؤسسه سینماشهر و باهم اتحاد کردن صنوف سینمایی و سایر نهادهای ذیربط ایفا شود. این اقدامات اصلاحی و کوچک سازی ساختارهای سینمایی ضمن کاهش و صرفه جویی هزینه های سربار، باعث تسهیل جریان اجرایی فعالیت ها و افزودن سهم اعتباری فعالیت های اصلی سینما خواهد بود و طبیعتاً به نفع سینمای کشور است.

درنهایت می توان گفت هر تصمیمی که در سینما اندوهناک می شود برایش هزینه های بسیاری چه از رویت صرف هزینه و چه زمان پرداخته می شود بنابر این اگر استراحت باشد هریک از این تصمیمات به خشکی امدن بن سلایق شخصی، وضعیت نابسامان موجود و … اجرایی شود و خواه فعالیت نهاد و سازمانی متوقف شود، نمی توان آینده خوبی را شاهد بود و تا اینکه امکان برنامه ریزی های بلند مدت همچنین برای تمامی فعالان در این مرزوبوم گرفته می شود.